Hopelijk… lopend over de brug

Vanaf de eerste dag heeft die brug mijn aandacht getrokken. Eerst keek ik ernaar vanuit het appartement. Later stak ik haar over met mijn scootmobiel.

Nu heb ik een nieuwe droom.

Misschien komt er een dag dat ik dezelfde brug lopend kan oversteken. Stap voor stap, op eigen kracht. Niet omdat ik moet, maar omdat het kan.

Of dat lukt weet ik niet. Therapie is geen rechte lijn en niemand kan voorspellen wat de komende weken zullen brengen. Maar juist daarom blijft die brug zo’n bijzonder symbool voor mij. Ze herinnert me eraan dat vooruitgang vele vormen kent.

Misschien is het uiteindelijke doel niet eens de andere kant bereiken. Misschien gaat het erom dat ik blijf proberen de volgende stap te zetten.

En wie weet maak ik over een paar weken wel opnieuw een foto. Vanaf dezelfde brug. Maar deze keer staand op mijn eigen benen. ❤️

✨ To be continued…