Op school bij de kinderen is er regelmatig een inloopochtend. Samen met Dries & Lina kijken waar ze op school mee bezig zijn, bij wie ze met elkaar in een groepje zitten enzovoorts.
Meestal gaat Thijs dan mee. Voor mij zijn dat zo ontzettend veel prikkels tegelijkertijd, dat ik dat niet red.
Maar afgelopen vrijdag was Thijs al vroeg aan het werk. Dries & Lina vroegen al zo lang wanneer ik eindelijk is een keer mee kon gaan. Vooruit, alles op alles gezet om even mee in hun klassen te kunnen gaan kijken.
Prachtig, eerst bij Lina. Ze mochten op het digibord kiezen wat ze wilde gaan doen en Lina koos heel verrassend om te gaan kleuren. Mooi om te zien hoe ze dit aanpakt. Toen ze gezellig bij haar klasgenootjes zat zei ze: “doei mama”. Een stille hint om te gaan haha. Op naar Dries zijn klas. Serieus al hard aan het werk. Knap om te zien wat ze allemaal in groep 4 al weten en kunnen.
Ik heb z’n dyscalculie als het maar kan, maar Dries rekent er lustig op los. Hij vind het dan ook heel grappig om aan mij moeilijke sommen te vragen, prachtig. Echt een geluksmomentje!
Onderweg terug naar buiten werd ik aangesproken door de intern begeleider en de directrice.
Ze waren echt heel erg geïnteresseerd hoe het gaat, en hoe het er voor staat met de voorbereidingen op Australië.
Iedereen op school leeft zo erg mee, helpen waar nodig en je kunt altijd bij ze terecht.
Dit zorgt ervoor dat deze mama met een heel gerust hart wat betreft school naar Australië kan gaan!