In mijn leven ken ik een aantal angsten. Sommige heb ik al mijn hele leven en andere zijn gedurende mijn leven ontstaan. Zo ben ik bang voor muizen, heb ik hoogtevrees, angst om zelf over te geven of wanneer iemand anders overgeeft.
Helaas is daar, door een eerdere slechte ervaring, vliegangst bijgekomen. Mijn allereerste vlucht waren we bijna in Turkije. Ik zat aan de raamkant bij één van de motoren. Op een gegeven moment hoorde ik een knal en keek naar buiten. Er zat allemaal bloed in en aan de motor. Gelukkig was de landing al ingezet maar dit heeft voor veel angst gezorgd. Vooral omdat ik later hoorde dat een kennis met ons vliegtuig terug naar Nederland zou gaan. Maar het vliegtuig mocht niet meer van de grond omdat er een grote zwerm vogels in de motor terecht was gekomen.
Daar is het zaadje gepland. Daarna nog meerdere korte vluchten gehad en één langere. Ik vind het opstijgen verschrikkelijk, maar het is niet zo dat ik daarna wat kan ontspannen. Elke hobbel in staat van alertheid. Laat staan turbulentie. En laten we nu in september 24 uur + in het vliegtuig zitten.
Het scheelt denk ik wel dat we niet rijen dik achter elkaar zitten.
“Gelukkig” ben ik zover heen dat ik waarschijnlijk de helft niet mee ga krijgen én heb ik van de arts een paar pammetjes gekregen. Het gaat goed komen hoe dan ook. Mochten er nog piloten of stewardessen zijn die dit lezen en tips hebben; ik hoor het graag!
(Ik weet dat er manieren zijn om hier van af te komen, maar daar moet je dan wel kunnen komen of dit op kunnen brengen en helaas is dat bij mij nu niet het geval)
Come fly with me, let’s fly, let’s fly away